طبق تئوری انقلابی یک متخصص قلب یونانی، اثر یک ”دز قوی“ از موسیقی موتزارت بر عملکرد یک ورزشکار، بیشتر از داروی ناندرولون است.
به گزارش سرویس بینالملل ایسنا، به نقل از روزنامهی ایندیپندنت، تاناسیس دریستاس، متخصص قلبی که زمان بیکاری به حرفهی آهنگسازی مشغول میشود، با بیان این که موسیقی بهترین عامل تحرک برای موفقیت در امور ورزشی است، ادعا کرد، یک سری از مطالعات نشان داده است، موسیقی میتواند به عنوان یک جایگزین انرژی برای داروهای انرژیزایی که ورزشکاران استفاده میکنند، به کار رود.
وی که سمت مشاور تیم المپیک یونان را نیز بر عهده دارد، در این باره گفت، موسیقی عامل نیروبخشی است که استرس و خستگی را کاهش داده، در عوض قدرت ماهیچهها و عملکرد روزنامهی ورزشکار را افزایش میدهد.
وی در کتابی با عنوان “موسیقی و پزشکی” بر استفاده از سیدیمنهای شخصی برای تمرینات ورزشی سفارش کرده و افزوده، موسیقی باید به یک تکنیک تبدیل شود. مطمئنا این تکنیک همچون دیگر مواد انرژی زا هیچ منافاتی با ارزشهای ورزشی ندارد.
وی در ادامه تاکید کرده است، البته در این راه باید از نوع درست موسیقی بهره جست.
دریستاس در این کتاب آورده است، موسیقی کلاسیک و سمفونیها برای این امر بسیار مناسب هستند و البته موسیقی خلسهآور و راک در این گزینه نمیگنجد.
وی مطالعاتش را با پروفسور “کاستاس کاراگیورگیس”، استاد دانشگاه برونل لندن انجام داده است.
طبق این مطالعات موسیقی میتواند به ورزشکاران قبل از هر مسابقه آرامش ببخشد و فضایی مثبت با افزایش تواناییهای جنبشی را فراهم آورد.
دریستاس در این باره گفت: قبل از هر تمرین بدنی، ورزشکار باید 10 تا 15 دقیقه به موسیقی کلاسیک گوش دهد تا آن تمرین با حرکات آهسته شروع شده و خون در ماهیچهها جریان یابد.
موسیقی زنده در تمام مسابقات المپیک به جز ژیمناستیک و شنا ممنوع است، اما اگر فلسفهی این متخصص یونانی درست باشد، این فلسفه میتواند پیامی جهت متوقف شدن مصرف داروهای استروئیدی باشد.
(رنگین کمان)