تو نیستی
این باران بی هوده می بارد
ما خیس نخواهیم شد...
بی هوده این رودخانه بزرگ
موج بر می دارد و می درخشد
ما بر ساحل آن نخواهیم نشست...
جاده ها که امتداد می یابند
بی هوده خود را خسته می کنند
ما با هم در آن ها راه نخواهیم رفت...
دل تنگی ها، غریبی ها هم بی هوده است
ما از هم خیلی فاصله داریم
نخواهیم گریست...
بی هوده تو را دوست دارم...
بی هوده زندگی می کنم
این زندگی را قسمت نخواهیم کرد
سلام و آفرین بر شما که در مسیر باروری فرهنگ و ادب این مرز و بوم گام بر می دارید . موفق باشید
وبلاگ محله ی ما هم به روز است با یه شعر کوتاه .