فایدیم

حرف

فایدیم

حرف

صبحانه

قهوه رو ریخ تو فنجون

شیر رو ریخ رو قهوه

قندو انداخ تو شیر قهوه

با قاشق چایخوری همش زد

شیر قهوه رو خورد و فنجونو گذاشت

بی اینکه به من چیزی بگه

سیگاری چاق کرد

دودشو حلقه حلقه بیرون داد

خاکسترشو تکوند تو زیر سیگاری

بی اینکه به من نگاهی کنه

پاشد کلاشو گذاش سرش

بارونی شو تنش کرد

چون که داشت می بارید

و زیر بارون از خونه رفت

بی یک کلمه حرف

بی یه نگاه

من سرمو گرفتم تو دستام و

اشکام سرازیر شد.

                   ژاک پره ور- ترجمه احمد شاملو

زیرکی بفروش حیرانی بخر -زیرکی ظن است و حیرانی نظر

یونسکو سال ۲۰۰۷ را به خاطر پیام های آکنده از عشق- صلح و انسان دوستی یکی از بزرگترین شاعران ایرانی -جلال الدین رومی- به افتخار او نام گذاری کرده است. دوستداران مولانا در روز اول ماه دسامبر به استقبال  سال او رفته و بزرگداشتش را به همت انجمن فرهنگی آلپ در استکهلم برگزارمی کنند.

تنهایی شایسته کسانی است که متفاوت حس می کنند و می اندیشند

دیروز  درس ترجمه مکاتبات و اسناد ۲ رو بلد نبودم و استاد نمره منفی ۳ داد یعنی اینکه در پایان ترم ۳ نمره کم میشه.(هانیبال بر ضد رومیها-رومیها در حال عقب نشینی)

و دیگه اینکه وحید طوسی دانشجوی ۲۱ ساله مقیم استکهلم عنوان مانکن سال ۲۰۰۶ سوئد را نصیب خود کرده است .که خوانندگان یکی از پر تیراژترین روزنامه های صبح سوئد -مترو- او را انتخاب کرده اند.

من نی تونم که اینجا با فونت انگلیسی این شعر فرانسوی رو بنویسم-بنابراین به ترجمه فارسی اکتفا می کنم.

بعد اگه شد فرانسوی این شعر رو می نویسم.

                                            برگهای مرده

                   من مایلم که تو به خاطرت بیاوری

                   آن روزهای سعادتمندی را که ما دوست بودیم

                   در آن زمان زندگی خیلی بهتر بود

                    و خورشید بیشتر از امروز می درخشید

                    برگهای مرده را با بیل جمع می کنند

                     تو می بینی که من فراموش نکرده ام 

                     برگهای مرده با بیل جمع می شوند

                     آرزوها و افسوسهایمان هم همینطور

                     و باد شمال آنها را به شب سرد فراموشی حمل می کند

                     می بینی که من فراموش نکرده ام

                     آهنگی را که تو برایم می خواندی

                     آهنگی است که ما را به هم نزدیک می کرد

                    تو- تویی که مرا دوست داشتی و من هم تو را دوست داشتم

                    ما هر دو با هم زندگی می کردیم

                     تو-تویی که مرا دوست داشتی و منی که تو را دوست داشتم

                      اما زندگی کسانی را که همدیگر را دوست دارند جدا می کند

                       کاملا ساکت و بدون سر وصدا

                       و دریا از روی ساحل پاک می کند

                       جای پای حک شده معشوقه ها را.

                                              (ایو مونتان)