چنین آغاز کرد آن مرد با دشمن.
( منم آرش. سپاهی مرد آزاده.
به تنها تیر ترکش .آزمون تلختان را اینک آماده.
کمانداری کمانگیرم.
شهاب تیزرو تیرم.
مرا تیر است آتش پر.
مرا باد است فرمانبر.
ولیکن چاره امروز روز پهلوانی نیست .
رهایی با تن پولاد و نیروی جوانی نیست. )
پس آنگه سر به سوی آسمان بر کرد.
به آهنگی دگر گفتار دگر کرد:
( درود ای واپسین صبح ای سحر بدرود
که با آرش ترا این واپسین دیدار خواهد بود. )
سلام.
دیشب چشمامو بسته بودم ولی می دونم که نگام به سقف بود .من گریه می کردم .خودم هم نمی دانم که چرا؟ فقط می دونم
که دلم خیلی گرفته بود .از خیلی هم بیشتر .همش ترانه برگهای مرده از ایو مونتان به ذهنم می اومد.یکدفعه خواهرم به اتاقم اومد و
گفت که صدای آمریکا می خواد با شادمهر عقیلی گفتگو کنه.من هم اشکامو پاک کردم و از اتاقم اومدم بیرون.
دوشنبه هم صدای امریکا میزگردی در مورد دانشگاه آزاد -منظورم همه چیز در مورد دانشگاه آزاد-داشت که خیلی جالب بود.و من دیروز
صبح همشو برای دوستم توی سرویس تعریف کردم.
وقتی برنامه تموم شد من هم حس کردم که حالا چقدر بهترم.تمام اندوهم رفته بود...من....
دفعه بعد بهتر و بیشتر می نویسم.
باید برم....
امروز من به دانشگاه نرفتم هرچند که درسهای مربوط به متون مطبوعاتی مورد علاقه من هستند
ولی امروز اصلا خوش احوال نیستم ....
یکی از مصاحبه های اوریانا فالاچی رو پیدا کردم .مصاحبه اش با.....(در این مصاحبه خانم فالاچی
چادر دارند) وقتی رفتم خونه می خونمش ....